* مفتاح الجنان . محمد شفيع - بخش عقايد . * مفتاح الجنان . نام نگارنده در نسخه‌ها به چند گونه آمده است : كهنترين نسخهء پاكستان روايت شده « محمد وجيه اديب » ( بشير حسين ، محمد شفيع ) و در چند نسخهء تازه‌تر كه من ديده‌ام « محمد بن مجيد بن وجيه اديب » آمده . حاجى خليفه از او به « وجيه الدّين » از روزگار فريد الدين گنج‌شكر ( د 664 ق / 1265 م ) و مريد نصير الدين محمود چراغ دهلى ( د 757 ق / 1356 م ) ياد مىكند . وى از محضر عم خود ضياء الدين نگارندهء « تفسير مغنى » بهره برده است . در فضايل مناجات و احكام اسلامى بيرون كشيده از كتاب‌هاى نامور . ( - مشترك ) در ديباچه مىگويد : چون عوام عربى نمىخوانند . . . به فارسى نوشتم . در 25 « باب » : و « فصل » ها : باب 1 - در كلمهء تهليل و ذكرها ، 5 فصل ، 2 - فضيلت وضو و غسل و مسواك ، 3 فصل ، 3 - فضيلت نمازها ، 14 فصل ، 4 - فضيلت روزه ، 3 فصل ، 5 - زكات و ضيافت ، 5 فصل ، 10 - صدق و كذب و غيبت و حفظ لسان ، 6 فصل ، 11 - صله رحم و حقوق مادر و پدر و حسن خلق ، 3 فصل ، 12 - شكر ، 13 - صبر و رضا ، 14 - مناجات ، 15 - نماز ، 20 - عصمت از عذاب قبر ، 6 فصل ، 22 - اسباب غنا و فقر ، 3 فصل ، 22 - فضيلت برخى از خوردنىها ، 23 - حكايت‌ها از عدل خلفاى راشدين ، 24 - علامات قيامت ، 25 - نماز و دعا براى روزهاى خاص . آغاز : حمد بىحد و ثناى بىعد مر خالق واحد و رازق صمد را كه . . . و بعد مىگويد . . . مشترك 4 / 2459 ( 32 نسخه ) ؛ ذريعه 21 / 324 « محمد بن مجير » ؛ كشف الظنون 2 / 1760 ؛ پاكستان و هند 3 ( ادب فارسى 1 ) / 79 نام نگارنده « محمد مجيد [ چنين ] بن وجيه الدين اديب » آمده ؛ پاكستان مين فارسى 3 / 327 « محمد بن مجير وجيه اديب » . مجلس 10 / 88 « محمد مجير » ؛ نشريه 8 / 203 ، همانجا 216 ؛ يزد ، شيروانى 5 / 1759 . اته 1 / 1379 ش 2565 ، 1074 ش 1923 ؛ استانبول ، دانشگاه 336 در 5 « باب » ؛ بشير حسين ، شفيع 304 ، 369 ؛ بشير حسين ، شيرانى 2 / 304 ؛ تاجيكستان ، ملى 1 / 98 به تفصيل ؛ تركيه ، كتابخانه‌ها 59 « وجيه الدين محمد بن على الضيايى » ( ! ) ، 100 گزيدهء آن در 5 « قسم » ؛ عباسى 1 / 128 ؛ فرهنگستان ، نامگو 558 ( 2 نسخه ) ، 631 ش 97 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 422 « محمد مجير [ ! ] وجيه اديب » ؛ مدرس 1 / 514 ش 488 ؛ گنج 2 / 983 ( 6 نسخه : 7894 ، 7277 ، 860 ، 970 ، 763 ، 5573 ) ، همانجا 4 / 2306 ش 1505 ؛ نوشاهى ، موزه 316 ( 4 نسخه ) . * مفتاح الرزق . از ملك الكتاب شيرازى ، ميرزا محمد فرزند محمد رفيع ، يا از انتشارات او ( - اسرار الحكما ، بخش پزشكى ) . به نام مظفر الدين ( شاه ؟ ) ، در 1315 ق نگاشته و چاپ كرده است . در 2 « مفتاح » در رسوم خادم و مخدوم ، و « خاتمه » در آداب معاشرت با ديگران . ذريعه 1 / 181 « آداب الخادم و المخدوم » ،